Reïncarnatie

Onderzoek, vraagstukken en zingeving

We vinden de reïncarnatiegedachte in vrijwel alle culturen in de wereld. Deze gedachte is al heel oud. Kennelijk heeft de mens al lange tijd nagedacht over het idee van meerdere levens. 
Peter Krijger

Peter Krijger

Inhoud
    Add a header to begin generating the table of contents
    Scroll to Top

    Wijdverbreid

    Veel oude Griekse filosofen zoals Pythagoras, Socrates en Plato geloofden in reïncarnatie. Er waren ook veel Romeinen die er in geloofden. Verder vinden wij de reïncarnatiegedachte terug bij de Kelten, Druïden, Noren en Katharen. 

    Wij vinden de reïncarnatieleer terug bij alle dharmische religies, in het taoïsme, spiritisme en in de meeste hedendaagse volksreligies. Er wordt feitelijk in vrijwel alle religieuze tradities in reïncarnatie geloofd, behalve in het christendom en de islam, waar deze gedachte niet officieel onderdeel van het geloof is. Toch bleek uit een Pew onderzoek van 2009 dat 22% van de christenen in de VS er in gelooft. Dat percentage is in Zuid Amerika en Afrika veel hoger omdat het christendom daar meestal vermengd wordt met traditionele volksreligies. Ook in landen waar de islam vermengd wordt met volksreligies, is de reïncarnatiegedachte wijdverbreid. Er zijn ook veel vrijdenkende joden die in reïncarnatie geloven.

    Volgens het Pew Forum gelooft de helft van de wereldbevolking thans in reïncarnatie. In de VS gelooft 24% van de totale bevolking in reïncarnatie. In Nederland en Engeland is dat percentage vergelijkbaar. De meeste spiritueel ongebondenen geloven in reïncarnatie. 


    Het reïncarnatie onderzoek van Prof. Ian Stevenson

    Tot aan de helft van de 20e eeuw was reïncarnatie alleen een geloofskwestie, maar daarna is het onderwerp wetenschappelijk onderzocht. Het is behoorlijk overtuigend bewezen tijdens een uitgebreid onderzoek geleid door Prof. Ian Stevenson (1918 – 2007), biochemicus en professor in de psychiatrie aan de Universiteit van Virginia. Stevenson stond aan het hoofd van de faculteit parapsychologie en kreeg de gelegenheid het onderwerp reïncarnatie meer dan 40 jaar lang te onderzoeken. Dat deed hij met een netwerk van parapsychologen uit alle delen van de wereld. Hij reisde in die 40 jaar de hele wereld rond om het onderzoek te leiden. Stevenson schreef vele boeken over de resultaten.

    3000 kinderen geïnterviewd

    Tijdens het onderzoek werden meer dan 3000 jonge kinderen geïnterviewd die spontane herinneringen hadden uit vorige levens. Ze begonnen hierover te vertellen vanaf het moment dat ze konden praten. Zij konden zich allerlei details herinneren uit hun vorige leven zoals hun naam, woonplaats, familieleden, werk, belangrijke gebeurtenissen en hun dood. Meestal leefden de familieleden uit hun vorige leven nog. Ze herkenden deze tijdens ontmoetingen. Ze praatten over hun vorige leven tot hun zevende jaar. Daarna vervaagden de herinneringen. Stevenson ontdekte dat één op de vijftig kinderen dit soort herinneringen heeft.

    ‘Mijn vorige moeder zei altijd…’

    Vaak beginnen de kinderen met uitspraken als: ‘Mijn vorige moeder zei altijd…’ of ‘Toen ik nog groot was…’ Als de ouders open stonden voor dit soort uitspraken, ging het kind er meer over vertellen. Als de ouders het onzin vonden, praatte het kind er niet meer over en verdwenen de herinneringen. Soms leek het alsof het kind nog half in het vorige leven zat. De huidige werkelijkheid werd dan vermengd met die van het vorige leven.

    Veel van deze kinderen smeekten om ‘naar huis’ gebracht te worden om hun echtgenoten en kinderen uit hun vorige leven te kunnen ontmoeten. Ze wisten dingen te vertellen die normaal onmogelijk waren voor zulke jonge kinderen. De kinderen spraken niet over vage levens van eeuwen geleden. Ze vertelden over duidelijke gebeurtenissen en personen in het meest recente vorige leven.

    Onderzoeksmethode

    Stevenson en zijn collega’s gingen naar de kinderen toe en stelden ze allerlei vragen over hun vorige leven. Ze vroegen naar hun naam, woonplaats, straat, huis, familieleden, beroep, manier van sterven en sterfdatum. De meeste kinderen gaven zeer gedetailleerde antwoorden.

    Vervolgens gingen ze op zoek naar een overleden persoon die de kinderen hadden beschreven als de persoon die ze het vorige leven waren. Als de details hiervan klopten, gingen zij met het kind naar de plaats waar het in het vorige leven gewoond had. Dit moesten altijd plaatsen zijn waar de kinderen in hun huidige leven nooit geweest waren. Ook de ouders mochten hier nooit geweest zijn. En het moest eveneens uitgesloten zijn dat ze ooit mensen uit die plaatsen hadden ontmoet in hun huidige leven.

    Herkennning van vorige levens

    Als ze aankwamen op de plaats van het vorige leven, herkenden de kinderen vele straten en gebouwen. Ze konden meestal moeiteloos hun voormalige huis vinden. Ze herkenden vaak familieleden en vrienden die nog in leven waren. Meestal werden de kinderen door dat soort ontmoetingen erg emotioneel. Ze waren in staat allerlei gebeurtenissen uit het vorige leven te beschrijven. Die beschrijvingen werden door hun nabestaanden meestal bevestigd. De kinderen gedroegen zich vaak als volwassen echtgenoot of moeder in relatie tot hun echtgenoot of kinderen uit het vorige leven, als ze die ontmoetten. 

    Emoties

    Ook vertoonden veel kinderen angsten of fobieën die te maken hadden met de manier waarop zij waren gestorven in hun vorige leven. Meer dan de helft van de kinderen waren in een vorig leven op jonge leeftijd gestorven, vaak door een ongeluk of soms zelfs door een moord. 

    Moedervlekken

    Ongeveer 35% van de kinderen had moedervlekken of fysieke afwijkingen die overeenkwamen met fatale ongelukken, een moord of ziektes uit het vorige leven. In meer dan 40 gevallen verzamelde Stevenson bewijzen van medische verslagen uit hun vorige leven. De moedervlekken waren vaak plekken van schotwonden, messteken of restanten van ongevallen, waardoor het kind was overleden in een vorig leven. Stevenson vond dat deze moedervlekken of afwijkingen het beste bewijs voor reïncarnatie waren.

    Vaardigheden uit vorige levens

    Veel kinderen vertoonden in hun spel elementen van het beroep van hun vorige leven. Velen bezaten ook vaardigheden die samenhingen met capaciteiten uit hun vorige leven. Sommige kinderen speelden de dood van hun vorige leven na in hun spel. Ze deden dan alsof ze vermoord werden of verongelukten. 

    Als een detective

    Stevenson’s onderzoekmethodes leken sterk op die van een detective, journalist of antropoloog. Hij luisterde naar verhalen, vergeleek deze met andere verhalen, keek naar vervalsingen of verificaties van bewijzen enz.

    In alle gevallen ging Stevenson ook op zoek naar alternatieve verklaringen. Hij controleerde of het kind de informatie op een normale manier had ontdekt, of de getuigen logen, of dat er toeval in het spel was. In de meeste gevallen waren er echter geen alternatieve verklaringen mogelijk.

    Fantasie of toeval

    Prof. Stevenson concludeerde dat er geen sprake kon zijn van fantasie of toeval, maar van echte herinneringen aan vorige levens. Dit wordt tegenwoordig door de meeste parapsychologen bevestigd.

    Navolging

    Het onderzoek van Ian Stevenson heeft navolging gevonden bij een groot aantal onderzoekers. Bijna al deze onderzoekers hebben vergelijkbare gevallen gevonden en komen doorgaans tot vergelijkbare conclusies.

    Conclusie

    Uit Stevenson’s onderzoek concluderen de parapsychologen dat ten minste een aantal mensen in de wereld reïncarneert. Misschien is het wel zo dat iedereen reïncarneert, of het merendeel van de mensen. Maar die veronderstelling is waarschijnlijk nooit te bewijzen. Dat blijft een kwestie van geloof.


    Reïncarnatie vraagstukken

    Hoe valt reïncarnatie te rijmen met de bevolkingsgroei?

    Er wordt vaak gevraagd hoe de voortdurende bevolkingstoename in de wereld te rijmen valt met reïncarnatie. Als iedereen reïncarneert en sommige mensen bevrijd raken uit de cyclus, dan zou de bevolking eerder moeten afnemen dan toenemen. Er worden in verschillende spirituele stromingen verschillende verklaringen gegeven.

    1. Het toenemende aantal mensen komt voornamelijk uit het dierenrijk, met name vanuit gedomesticeerde dieren zoals honden, katten, dolfijnen, paarden en koeien. Deze dieren ontwikkelen zich zodanig dat ze in hun volgende leven als mens reïncarneren.
    2. Het is mogelijk dat sommige zielen in een vorig leven op een andere planeet leefden. Omdat deze gereïncarneerd zijn op aarde, groeit de wereldbevolking.
    3. Er zijn spirituele stromingen die geloven dat de ziel of persoonlijkheid van de mens na de dood in verschillende stukjes uiteen valt. Al die stukjes reïncarneren in verschillenden levens, waardoor de bevolking toeneemt. 

    Kunnen we als dier reïncarneren?

    Volgens veel hindoes en boeddhisten kan dat: als je je als een beest gedraagt, reïncarneer je als een beest. Volgens andere spirituele tradities is dat onmogelijk: als je eenmaal een mens bent, val je niet meer terug. 

    Waarom vergeten wij vorige levens?

    Het is waarschijnlijk nodig om onze vorige levens te vergeten om de volgende redenen:

    1. om ons niet te identificeren met de persoonlijkheid van een vorig leven, zodat we met een frisse start verder kunnen groeien;
    2. om conditioneringen uit een vorig leven gemakkelijker los te laten, zodat we weer open staan voor nieuwe indrukken; 
    3. om niet steeds met het verleden bezig te zijn, zodat we ons goed kunnen concentreren op het hier en nu;
    4. om niet overweldigd te raken door de vele indrukken uit vorige levens.

    Kunnen sommige psychische en lichamelijke problemen het gevolg zijn van nare ervaringen in vorige levens?

    Zoals we in een vorig hoofdstuk al bespraken, is dat zeker mogelijk. Mensen kunnen in hun huidige leven last hebben van angsten, fobieën, depressies en psychosomatische klachten, die het gevolg zijn van nare ervaringen in vorige levens. Er zijn veel meditaties en geneeswijzen ontwikkeld in klassieke spirituele tradities om bevrijd te raken van deze gevolgen. Er zijn ook moderne geneeswijzen ontwikkeld zoals regressie- of reïncarnatietherapie. Daarnaast zijn er vormen van healing ontwikkeld waarbij geen herbeleving noodzakelijk is. De healer neemt de negatieve energetische gevolgen van pijnlijke vorige levens weg bij de cliënt. 

    Kunnen we ook in dezelfde familie reïncarneren?

    Volgens de meeste dharmische tradities kan dit zeker. Dit wordt bevestigd door het onderzoek van Prof. Stevenson. Hij vond verscheidene kinderen die in dezelfde familie reïncarneerden. De Afrikaanse Yoruba religie beweert dat iedereen in dezelfde familie reïncarneert. Dit wordt echter niet door Stevenson bevestigd en het zou voor een aantal mensen ook heel onwenselijk zijn….

    Hoe lang duurt het voordat we weer reïncarneren?

    De theorieën lopen hierover erg uiteen. In de meeste spirituele tradities gelooft men dat de ziel na de dood een tijdje zonder lichaam in een soort geestelijke wereld verblijft. Dat verblijf is als een vakantie, bedoeld om uit te rusten van het leven op aarde. Na verloop van tijd reïncarneert de ziel weer op aarde (of wellicht elders). Er zijn ook stromingen die beweren dat alle zielen onmiddellijk na de dood weer reïncarneren. Ian Stevenson ontdekte dat de periode tussen twee levens gemiddeld een derde is van de periode die de ziel op aarde doorbracht. 

    Kiest de ziel zelf voor de volgende incarnatie?

    De meeste spirituele stromingen geloven dat de ziel gedeeltelijk zelf beslist waar ze reïncarneert. Dat doet ze in overleg met hoog ontwikkelde begeleiders in de geestenwereld. Daarin wordt onder andere gekeken naar iemands persoonlijke ontwikkelingsniveau, zielen waarmee men samen wil reïncarneren, voorkeur voor een bepaalde familie, ambities en karma. Ook wordt gekeken hoe de ziel het beste haar onverwerkte trauma’s uit vorige levens kan verwerken. 

    Kunnen we meerdere levens samen reïncarneren? 

    In de meeste spirituele tradities gelooft men dat zielen gezamenlijk kunnen reïncarneren. Veel mensen geloven in het idee van zielenmaatjes (soulmates). Deze kunnen vele malen gezamenlijk reïncarneren. Ze zijn afwisselend samen als man en vrouw, vriend of vriendin, ouder en kind, broer en zus enz. 

    Kunnen we meerdere levens tegelijk leven?

    Er zijn spirituele stromingen die dat inderdaad beweren. De ziel bestaat volgens hen uit meerdere deeltjes die in verschillende lichamen kunnen reïncarneren. De ziel zou dus parallelle levens kunnen leiden. 

    Is de mens het eindstadium van de reïncarnatiecyclus?

    Volgens de gangbare biologische visie is de mens de hoogste levensvorm op aarde. Veel hindoes, boeddhisten en esoterische stromingen geloven dat mensen die ‘klaar’ zijn met de aarde, op hogere planeten kunnen reïncarneren. Het gaat om mensen die zich op spiritueel en persoonlijk gebied dermate hoog hebben ontwikkeld, dat ze alle levenslessen op aarde hebben geleerd. Op andere planeten, waar een hogere beschaving is, kunnen ze verder gaan met hun ontwikkeling.

    Hoe begint de ziel met reïncarnatie?

    De meningen lopen hierover sterk uiteen. Sommige religies geloven dat er nooit een begin van de reïncarnatie-cyclus is geweest. Andere religies, zoals de Gaudiya vaishnava hindoes, geloven dat de ziel ooit in de spirituele wereld of het paradijs leefde, maar er uit is gevallen omdat ze zich afkeerde van God. Deze theorie komt overeen met het Adam en Eva verhaal van de abrahamistische religies. 

    De Sri vaishnava hindoes vinden het niet van belang hoe de ziel met reïncarneren begon en discussiëren er niet over. Belangrijker is voor hen hoe de ziel eruit verlost kan raken. 

    Advaita hindoes geloven dat de ziel ooit één was met het eeuwige goddelijke licht (Brahman) en op een gegeven moment een ego kreeg. Vanwege dit ego moest ze gaan reïncarneren. Pas als ze dit ego heeft losgelaten, kan ze weer versmelten met het goddelijke licht, net zoals een druppel één wordt met de oceaan. 


    Waarom is er reïncarnatie?

    Volgens het hindoeïsme, jainisme en andere religies die in reïncarnatie geloven, zijn er meerdere redenen waarom zielen reïncarneren: 

    1. De ziel is gehecht aan de materie en verkeert in de illusie dat de materiële wereld haar thuis is. Ze identificeert zich met het fysieke lichaam en haar ego en denkt dat ze gelukkig wordt door materieel genot, macht, rijkdom en faam. Ze moet net zolang reïncarneren totdat ze van al deze zaken onthecht is en niet meer in de illusie verkeert dat ze hierdoor gelukkig kan worden. 
    2. De ziel reïncarneert om zich te ontwikkelen tot een steeds hoger niveau van ethisch handelen, geestelijk inzicht, authenticiteit, spiritualiteit enz. 
    3. Veel oude mensen stagneren in hun persoonlijke groei omdat ze vast blijven zitten in oude conditioneringen. Door te reïncarneren kunnen ze weer opnieuw beginnen in een kinderlichaam, met frisse jonge hersenen, die open staan voor nieuwe leerervaringen. Op deze wijze krijgt de persoonlijke groei een nieuwe impuls.
    4. De ziel heeft meerdere levens nodig om een volledig positieve houding te ontwikkelen ten aanzien van haar goddelijke bron. Die houding is nodig om in de spirituele wereld te kunnen binnengaan, waar ze zich met haar bron kan verenigen. 

    Wat is de zin van reïncarnatie?

    Ik heb hierover als regressietherapeut het volgende inzicht gekregen. Onze ziel is miljoenen jaren geleden ontstaan uit de goddelijke oerbron, net zoals de zonnestralen uit de zon voortkomen. Om het aantal levende wezens te laten toenemen, ontstaan er uit die oerbron voortdurend nieuwe zielen. Iedere ziel is een spirituele vonk die steeds meer licht wil geven. De zielen hebben allemaal latent een individueel bewustzijn en een eigen wil. Om deze eigenschappen te ontwikkelen, moeten de zielen vele malen reïncarneren, beginnend bij het meest primitieve eencellige organisme. Eén enkel leven is veel te kort voor zo’n proces. De ziel doorloopt vele levensvormen: planten, vissen, amfibieën, reptielen, vogels en zoogdieren. Ten slotte reïncarneert de ziel vele malen als mens totdat ze klaar is om het paradijs of Nirvana binnen te gaan.

    Komt de reïncarnatie cyclus ooit een keer ten einde?

    In de meeste dharmische religies wordt beweerd dat we niet meer hoeven te reïncarneren als we verlicht zijn. Als we dat doel bereikt hebben, zijn we zodanig ontwikkeld dat we niets meer te leren hebben in de materiële wereld. We hebben dan het hoogste niveau van volwassenheid bereikt dat in deze wereld mogelijk is. De ziel gaat dan naar een totaal andere realiteit, waar geen reïncarnatie meer is. 

    Reïncarnatietherapie

    Zoals ik beschreven heb, is het mogelijk dat sommige psychische en lichamelijke problemen hun oorsprong hebben in vorige levens. Het kan dan noodzakelijk zijn om hieraan te werken via reïncarnatietherapie. Vaak hebben die problemen te maken met onverwerkte trauma’s uit vorige levens. Tijdens reïncarnatie ga je ‘in regressie’, zodat je die trauma’s kunt herbeleven en verwerken. Vooral als je al lange tijd psychotherapie hebt gehad voor deze problemen zonder dat er resultaat is geboekt, kan reïncarnatietherapie uitkomst bieden. 

    Herken je hier iets in? Neem dan contact met mij op. Ik doe sinds 1986 reïncarnatietherapie en heb er sinds 1990 les in gegeven in het Atma Instituut.